تاریخچه اتصال دهنده ها:


اتصال دهنده ها ابزارهایی هستند که در بسیاری از جهات زندگی ما نقش ایفا می کنند. این ابزارها برخی مواقع ساده و برخی مواقع پیچیده هستند، به سپری شدن زندگی ما کمک می کنند و برای هزاران سال است که مورد استفاده قرار گرفته اند. اگر لحظه ای به دنیای عاری از این ابزارها بیاندیشید، مطمئنا درباره تاریخ نیز متعجب خواهید شد. در اینصورت پیشنهاد می کنیم که تاریخچه مختصری از این اتصال دهنده ها را مطالعه کنید.

اجازه بدهید تا در مورد پیچها شروع کنیم، اتصال دهنده هایی که به قرارگرفتن سقف در بالای سرمان و کف زیر پایمان کمک می کنند. اعتقاد بر آن است که رزوه کردن پیچها توسط آرکیتاس(Archytas)  اهل تارنتوم(Tarentum)، یک فیلسوف یونانی که در برخی مواقع به وی لقب ” پدر علم مکانیک” نیز داده اند، حدود 400 سال قبل از میلاد مسیح اختراع شده است. از دلایل اصلی استفاده از پیچها دربا چنین قدمتی، در شهرهایی چون پمپئی (Pompeii) استخراج روغن زیتون و عصاره انگور بوده است. این موضوع بعدها توسط ریاضیدان مشهور یونانی ارشمیدس جهت تغییر سطوح آب توسعه یافت. پیچ آبی که از جنس چوب بود و در زمینه آبیاری مزارع و کمک به تخلیه فاضلاب کف کشتی مورد استفاده قرار می گرفت، برای اولین بار در کتاب مکانیک هرون (Heron) اهل اسکندریه عنوان شد.

در سال 1568میلادی، جاکوس بسون (Jacques Besson)، مخترع فرانسوی، دستگاه تولید پیچ را اختراع کرد.  همچنین وی صفحه برش پیچ جهت استفاده با دستگاه برش ساخت که بعدها بوسیله شرکت انگلیسی هایندلی (Hindley) از یورک(York) تکمیل شد و در وسعت بیشتری مورد استفاده قرار گرفت.در قرن هجدهم، صنعت پیچ دوباره متحول شد ، زمانیکه آنتونی تیوت (Antoine Thiout)، یک ساعت ساز فرانسوی که محل قرار گیری آچار روی پیچ تعبیه کرد که حاصل آن شروع حرکت نیمه اتوماتیک ابزارها بود.

هیچگونه اتفاق نظر کلی در رابطه با منشأ ساخت پیچ و مهره وجود ندارد، با این وجود معتقدیم که این امر بعد از اختراع رزوه پیچها صورت به وقوع پیوست. آنچه که بر آن واقف هستیم این است که آنها در زمان انقلاب صنعتی پا به مرثه ظهور گذاشتند و اهم نوآوریها در این زمینه طی 150 سال گذشته صورت گرفته است. برای مثال رزوه استاندارد آمریکایی در اوایل دهه 1870 میلادی شکل گرفت که در ادامه آن استاندارد جامعه مهندسین ماشین آلات (SAE) بوجود آمد. در اواخر دهه 1960 میلادی، پیچهای سرمته ای که با عنوانهای خودپیچ “نوک فشاری” یا ” فورج سرد” تبلیغ می شدند و باعث کاهش هزینه و زمان کار شدند، یک جای ثابت در صنعت ساخت و ساز فلزی برای خود به دست آوردند.

بیست سال گذشته اخیرموفقیت های چشمگیری حاصل گردیده است، و حتی دستیابی به پیشرفت سریعتردر زمینه توسعه طراحی اتصال دهنده حاصل شده است که نتیجه معرفی آلیاژهایی برپایه نیکل بوده است. برخلاف فولاد، آلیاژهای بر پایه نیکل می توانند اشکال خود را در دمای بالا حفظ کنند به همانگونه ای که در موتورها و توربوشازژها وجود دارد. مهندسین بطور مداوم با بررسی امکان استفاده از پیچهای فلزی سبک وزن ساخته شده از فلزاتی همچون منیزیوم، تیتانیوم و آلومینیوم در جستجوی بهبودی و توسعه اتصال دهنده ها هستند.

این خلاصه ای از تاریخچه اتصال دهنده ها بود.آنها طی زمانهای طولانی با ما بوده اند و تنها با صرف زمان بیشتری برای میسر می شود که بگوییم چگونه می توانیم در این زمینه پیشرفت حاصل نماییم.

دسته بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *